DJ-ImageSlider

  • super-foto-137.jpg
  • nowe-22.jpg
  • super-foto-192.jpg
  • super-foto-371.jpg
  • super-foto-156.jpg
  • super-foto-178.jpg
  • super-foto-28.jpg
  • super-foto-1701.jpg
  • super-foto-131.jpg
  • super-foto-76.jpg
  • super-foto-146.jpg
  • nowe-27.jpg
  • super-foto-202.jpg
  • super-foto-91.jpg
  • super-foto-184.jpg
  • super-foto-12.jpg
  • nowe-43.jpg
  • super-foto-191.jpg
  • super-foto-138.jpg
  • super-foto-197.jpg
  • super-foto-147.jpg
  • super-foto-331.jpg
  • super-foto-113.jpg
  • nowe-38.jpg
  • nowe-48.jpg
  • super-foto-127.jpg
  • super-foto-129.jpg
  • super-foto-69.jpg
  • nowe-41.jpg
  • super-foto-172.jpg
  • super-foto-64.jpg
  • super-foto-25.jpg
  • super-foto-133.jpg
  • super-foto-1731.jpg
  • super-foto-165.jpg
  • super-foto-1721.jpg
  • super-foto-74.jpg
  • super-foto-170.jpg
  • super-foto-182.jpg
  • super-foto-198.jpg
  • super-foto-121.jpg
  • nowe-31.jpg
  • nowe-37.jpg
  • super-foto-80.jpg
  • super-foto-145.jpg
  • super-foto-48.jpg
  • super-foto-153.jpg
  • super-foto-116.jpg
  • super-foto-1751.jpg
  • super-foto-111.jpg

Galeria

Lima

ImageZ Plaza Mayor szeroka ulica Jirón de la Unión prowadzi do Plaza San Martín. Ta okolica jest bardzo ciekawa z historycznego punktu widzenia i przypomina trwający blisko trzysta lat okres dominacji Limy w hiszpańskich koloniach. Po silnych trzęsieniach ziemi w 1687 i 1746 roku wiele z historycznych gmachów całkowicie odbudowano. W 1988 roku UNESCO wpisało na listę światowego dziedzictwa kultury klasztor franciszkanów i kościół San Francisco, a następnie, w 1991 roku, dopisało również całą starówkę.

Ze względu na zagrożenie trzęsieniami ziemi oraz nikłą ilość opadów budowle w starej Limie wznoszono z lekkich materiałów. Nawet słupy w kościołach powstawały częściowo ze splecionych witek pokrytych warstwą malowanej gliny. Dziewięć lat po założeniu Limę proklamowano siedzibą wicekróla. Tu właśnie umieszczono siedzibę audiencji - najwyższego poza macierzystą Hiszpanią urzędu w koloniach. W 1545 roku w Limie powstało biskupstwo, a w 1551 roku założono pierwszy w Ameryce Południowej uniwersytet.
Charakterystycznym przykładem kolonialnej architektury świeckiej jest ukończony w 1735 roku Palacio de Torre Tagle. Wzniesiona w stylu andaluzyjskiego baroku rezydencja hiszpańskiego magnata urzeka swym pięknym dziedzińcem wewnętrznym oraz dwoma zamkniętymi, rzeźbionymi w drewnie balkonami. Liczący prawie 1700 m2 powierzchni pałac jest obecnie siedzibą Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Do największych, najwybitniejszych i najbardziej udanych architektonicznie zespołów klasztornych Ameryki Łacińskiej należy konwent franciszkański, który obejmuje aż trzy kościoły. Założony w 1535 roku klasztor został zniszczony przez trzęsienie ziemi i odbudowany w latach 1657-1687 w stylu barokowym. Bogate wnętrze zawiera pierwiastki mauretańsko-andaluzyjskiego stylu mudejar, którego znakomitym przykładem jest przepiękny, kopulasty sufit klatki schodowej, wyrzeźbiony z panamskiego cedru. Prawdziwą perłą jest wspaniale zdobiona biblioteka, w której znajduje się między innymi 25 tys. oprawionych w skórę foliałów oraz 6000 pergaminów.

Pochodzący z 1672 roku masywny kościół San Francisco, wzniesiony według planów architekta Constantina de Vasconcella, oparł się najsilniejszym nawet trzęsieniom ziemi. Ogromne wrażenie robią zdobiące jego wnętrze piękne rzeźby w stylu mudejar. Wspaniałe stalle z 1673 roku są w całości wyrzeźbione z drzewa cedrowego. Dopiero w 1951 roku ponownie odkryto rozległy zespół znajdujących się pod klasztorem katakumb. Do 1810 roku służyły one jako cmentarz Limy. Spoczywają tu warstwami czaszki i szkielety najprawdopodobniej 70 000 ludzi.

Image
Scroll to top