Park Narodowy Semuliki

220km2 Narodowego Parku Semuliki leży w wyizolowanym obszarze Bundibugyo, za górą Rwenzori, na dnie sekcji Semliki, w ryfcie doliny Albertine. Ten rozległy zalesiony park obejmuje swoim zasięgiem lasy Ituri basenu Kongo, a występują tam liczne gatunki kojarzone bardziej z centralną niż wschodnią częścią Afryki.

Semuliki jest jednym z najbardziej zróżnicowanych lasów afrykańskich pod względem fauny i flory, a szczególnie bogata występuje tam awifauna. Ta bioróżnorodność jest również powodowana wiekiem lasu, Semuliki jest jednym z najstarszych lasów afrykańskich. Podczas suchych warunków ostatniej epoki lodowcowej, ok. 12 tys. - 18 tys. lat temu, większość lasów zniknęła, a jedynie Semuliki i Bwindi przetrwały. Zachowały się tam gatunki leśne, które dotrwały do czasu zmiany klimatu na bardziej przyjazny żywym organizmom - klimatu bardziej wilgotnego, dającego życie. Dziś dolina Semuliki jest rajem dla roślin rozwijających się w wysokich temperaturach, (nawet do 30 stopni Celsjusza). Roczny opad deszczu to 1250 mm, przede wszystkim między marcem i majem oraz wrześniem i grudniem.

Gatunki lasu Semuliki ewoluowały przez ponad 25 tys. lat, ale w parku znaleźć można znacznie starsze procesy kształtujące tę okolicę. Gorące źródła kipiały z głębin poniżej Sempaya, by zademonstrować podziemne siły, które kształtowały ryft doliny w ciągu ostatnich 14 milionów lat. Nisko leżący park leży na dnie zapadniętego ryftu, w znacznej części poniżej 670m n.p.m. Duże obszary mogą być zalane podczas pór deszczowych, jak na przykład dolina, która w całości znajdowała się pod powierzchnią wody przez 7 milionów lat!

Rezerwat Lasu Semulki został założony w 1932 roku, kiedy leśne wioski zostały przeniesione w inne rejony, w czasie próby kontroli choroby sennej żółtej gorączki. Rezerwat został przemianowany na park narodowy w roku 1993.


Flora i fauna

Sklasyfikowany jako wilgotny las liściasty, Semuliki jest jedynym obszarem prawdziwego nizinnego lasu tropikalnego we Wschodniej Afryce. Centrum lasu jest zdominowane przez las żelazny, ale krańce pokrywają zróżnicowane lasy bagniste wzdłuż rzeki Semliki i pięknego lasu mieszanego wokół Sempaya. Na terenie Semuliki występuje 336 gatunków drzew i ogromna różnorodność ssaków, ptaków i motyli. Ta bior0oznorodność i bogactwo gatunków jest efektem przejściowej lokalizacji między centralną a wschodnią Afryką, różnorodnością środowisk naturalnych, przede wszystkim lasów, bagien i obszarem sawanny oraz wiekiem lasu.

Przebogata awifauna - 441 gatunków, która reprezentuje 40% całkowitej ilości gatunków w Ugandzie, 216 z nich to leśne gatunki, 46 gatunków biomu jest charakterystyczna tylko dla Wschodniej Afryki, z kolei 35 kolejnych może być widzianych w tylko 2-3 miejscach w Ugandzie, 5 gatunków to endemity ekosystemu Ryftu Albertine.

Las jest domem dla 53 ssaków, z czego 27 to duże ssaki. Dujker, rzadko spotykany w Centralnej Afryce, słonie leśne, bawoły leśne - mniejszymi wersjami ich krewnych z sawanny. Hipopotamy i krokodyle są spotykane w rzece Semliki, a w wysokich zaroślach lasu żyją liczne naczelne - szympansy, czarne i białe gerezy, centralno-afrykańskie czerwone gerezy, małpy niebieskie, czerwono-ogoniasta małpa, małpa Brazzy, mangabey, pawiany, a wśród naczelnych nocnych - potto (gatunek ssaka z rodziny lorisowatych, zaliczany do małpiatek) oraz bushbaby ((gatunek małpiatki)).

 

W pobliżu parku występują cztery grupy etniczne. Bamba i Bakonjo zamieszkują w dolinie i na stokach gór, prowadzą gospodarstwa rolne, uprawiają kawę, kakao, banany, ryż, ziemniaki. Północ parku, ryft doliny jest okupowany przez pasterzy Batuk. Najmniejsza grupa w dolinie jest społecznością Batwy.

 

 

Wokół parku

Gorące źródła Sempaya

Gorące źródła Sempaya są największą atrakcją Narodowego Parku Semuliki. Największe dwa źródła znajdują się na porośniętych bujną roślinnością bagnach blisko południowo-wschodniego krańca lasu. Zewnętrzne źródła są o godzinę marszu oddalone od biura parku. Źródła tworzą gejzery ( temp. 103 °C), których strumienie sięgają 2m wysokości. Woda gotuje się również w małych basenach.

Sempaya - droga Ntandi

Pieciokilometrowa droga publiczna między Sempya i Ntandi biegnie przez jedną z najbardziej uroczych okolic terytorium lasów Ugandy i daje możliwość obserwacji licznych gatunków ptaków i małp. Piękny wodospad Mungiro leży między północną częścią rezerwatu leśnego Rwenzori, zaledwie 500m za biurem parku.