DJ-ImageSlider

  • super-foto-1721.jpg
  • nowe-41.jpg
  • super-foto-151.jpg
  • super-foto-127.jpg
  • super-foto-163.jpg
  • super-foto-63.jpg
  • super-foto-191.jpg
  • super-foto-131.jpg
  • super-foto-81.jpg
  • super-foto-79-a.jpg
  • super-foto-27.jpg
  • nowe-27.jpg
  • super-foto-49.jpg
  • super-foto-331.jpg
  • super-foto-80.jpg
  • super-foto-73.jpg
  • super-foto-134.jpg
  • super-foto-113.jpg
  • super-foto-161.jpg
  • super-foto-1691.jpg
  • super-foto-321.jpg
  • super-foto-13.jpg
  • super-foto-81-a.jpg
  • super-foto-167.jpg
  • super-foto-36.jpg
  • super-foto-173.jpg
  • super-foto-138.jpg
  • nowe-5.jpg
  • nowe-23.jpg
  • super-foto-166.jpg
  • nowe-3.jpg
  • nowe-38.jpg
  • super-foto-194.jpg
  • super-foto-129.jpg
  • super-foto-145.jpg
  • super-foto-192.jpg
  • super-foto-199.jpg
  • super-foto-64.jpg
  • super-foto-361.jpg
  • super-foto-204.jpg
  • super-foto-28.jpg
  • nowe-22.jpg
  • super-foto-6.jpg
  • super-foto-66.jpg
  • super-foto-74.jpg
  • super-foto-1731.jpg
  • super-foto-109.jpg
  • super-foto-5.jpg
  • super-foto-89.jpg
  • super-foto-170.jpg

Rezerwacja

Galeria

Park Narodowy Semuliki

220km2 Narodowego Parku Semuliki leży w wyizolowanym obszarze Bundibugyo, za górą Rwenzori, na dnie sekcji Semliki, w ryfcie doliny Albertine. Ten rozległy zalesiony park obejmuje swoim zasięgiem lasy Ituri basenu Kongo, a występują tam liczne gatunki kojarzone bardziej z centralną niż wschodnią częścią Afryki.

Semuliki jest jednym z najbardziej zróżnicowanych lasów afrykańskich pod względem fauny i flory, a szczególnie bogata występuje tam awifauna. Ta bioróżnorodność jest również powodowana wiekiem lasu, Semuliki jest jednym z najstarszych lasów afrykańskich. Podczas suchych warunków ostatniej epoki lodowcowej, ok. 12 tys. - 18 tys. lat temu, większość lasów zniknęła, a jedynie Semuliki i Bwindi przetrwały. Zachowały się tam gatunki leśne, które dotrwały do czasu zmiany klimatu na bardziej przyjazny żywym organizmom - klimatu bardziej wilgotnego, dającego życie. Dziś dolina Semuliki jest rajem dla roślin rozwijających się w wysokich temperaturach, (nawet do 30 stopni Celsjusza). Roczny opad deszczu to 1250 mm, przede wszystkim między marcem i majem oraz wrześniem i grudniem.

Gatunki lasu Semuliki ewoluowały przez ponad 25 tys. lat, ale w parku znaleźć można znacznie starsze procesy kształtujące tę okolicę. Gorące źródła kipiały z głębin poniżej Sempaya, by zademonstrować podziemne siły, które kształtowały ryft doliny w ciągu ostatnich 14 milionów lat. Nisko leżący park leży na dnie zapadniętego ryftu, w znacznej części poniżej 670m n.p.m. Duże obszary mogą być zalane podczas pór deszczowych, jak na przykład dolina, która w całości znajdowała się pod powierzchnią wody przez 7 milionów lat!

Rezerwat Lasu Semulki został założony w 1932 roku, kiedy leśne wioski zostały przeniesione w inne rejony, w czasie próby kontroli choroby sennej żółtej gorączki. Rezerwat został przemianowany na park narodowy w roku 1993.

Scroll to top