DJ-ImageSlider

  • nowe-43.jpg
  • super-foto-321.jpg
  • super-foto-91.jpg
  • super-foto-111.jpg
  • super-foto-174.jpg
  • super-foto-137.jpg
  • super-foto-1741.jpg
  • nowe-27.jpg
  • super-foto-371.jpg
  • super-foto-133.jpg
  • super-foto-131.jpg
  • super-foto-13.jpg
  • super-foto-48.jpg
  • nowe-3.jpg
  • super-foto-168.jpg
  • super-foto-63.jpg
  • super-foto-38.jpg
  • super-foto-26.jpg
  • super-foto-12.jpg
  • super-foto-199.jpg
  • super-foto-200.jpg
  • super-foto-173.jpg
  • super-foto-93.jpg
  • super-foto-19.jpg
  • super-foto-157.jpg
  • super-foto-182-d.jpg
  • super-foto-32.jpg
  • super-foto-94.jpg
  • super-foto-5.jpg
  • super-foto-145.jpg
  • super-foto-60.jpg
  • nowe-10.jpg
  • nowe-5.jpg
  • nowe-28.jpg
  • super-foto-194.jpg
  • super-foto-20.jpg
  • super-foto-197.jpg
  • super-foto-6.jpg
  • super-foto-28.jpg
  • super-foto-79.jpg
  • super-foto-164.jpg
  • super-foto-97.jpg
  • super-foto-81.jpg
  • super-foto-189.jpg
  • super-foto-169.jpg
  • nowe-38.jpg
  • super-foto-67.jpg
  • super-foto-203.jpg
  • super-foto-1751.jpg
  • nowe-25.jpg

Rezerwacja

Galeria

Geografia Bhutanu

Bhutan wschodni
IMG_2687Droga boczna prowadzi z Bumthangu do Bhutanu wschodniego, przebiegając przez przełęcz Thumsingla (4100 m). Bhutan wschodni tworzą regiony Mongar, Traszigang i południowa część kraju aż do Samdrup Dżokhar na granicy z Indiami. Jest to obszar głównie zamieszkiwany przez Szarchopów tzn. ?ludzi wschodu", którzy mówią językiem powszechnie nazywanym sharczopklui, lecz jego oficjalna nazwa brzmi cangla lo. Klimat jest tutaj na ogół cieplejszy i bardziej suchy. Rośnie mniej lasów, a tereny są niżej położone niż w przypadku części zachodniej. To kraina głębokich dolin, często ograniczających się do koryta rzeki, a ludzie i ich pola zajmują raczej tereny wzdłuż gołych stoków, rośnie tutaj ryż i zboże, jednak najważniejsza jest uprawa kukurydzy. Mnóstwo bydła, a przede wszystkim słynne Bos indicus, czyli miejscowa miana byków o pięknych rogach, pasie się zupełnie swobodnie wzdłuż dróg i z rzadka trafia do obory. Chociaż większość budynków została skonstruowana zgodnie z tradycyjną bhutańską architekturą, to jeszcze dwadzieścia lat wcześniej spotykało się tutaj domy z plecionki bambusowej stojące na fundamentowych. Taki widok przypomina, że jesteśmy blisko południowo-wschodniej Azji.

Podobnie jak w Kurto, kobiety wytwarzają tutaj na krośnie przepiękne tkaniny z dzikiego jedwabiu i bawełny. Dolina Radi i Phongme słynie właśnie z tkanin wytwarzanych z dzikiego jedwabiu, a także jest znana z pól ryżowych. Na wschodnich krańcach Bhutanu, w odległości trzech dni marszu od Traszigangu, spotykamy wysokie doliny Merak i Sakteng zamieszkiwane przez pasterzy (zwanych Brogpa). To pół-nomadzi pochodzący ze szczególnej wspólnoty etnicznej, która językowo różni się od ludzi wschodu. Ta sama ludność, choć nazywa się Monpa, mieszka po drugiej stronie granicy z Indiami i skupia się wokół klasztoru Tałang w Arunachal Pradesh.
Na północ od Traszigangu znajduje się Traszijangtse - przepiękny region pokryty polami ryżowymi. Dolina Bumdeling, bardziej na północ, to sanktuarium czarnoszyich żurawi, które spędzają tu zimę. Przez ten region przebiega stary szlak handlowy Kurto - Traszigang. Używa się tutaj wielu języków, ale głównym jest dzalakha.

Bhutan północny
IMG_2683Na północy, powyżej 3500 m, zaczynają się regiony Himalajów Wysokich, gdzie leżą Lingszi, Ląja i Lunana. Na tych terenach na szeroką skalę hoduje się jaki. Do tych trzech regionów można dodać wysokie doliny Merak i Sakteng na wschodzie kraju i Gangtej (Phobdżika) w Górach Czarnych. Wysokość nie sprzyja uprawie, rośnie tutaj jedynie jęczmień i rzepa. Pojawiają się też ziemniaki, które stanowią smaczny dodatek do diety składającej się głównie z mleka, masła, sera i mięsa z jaka. Mieszkańcy zwani Bdżop lub Brogpa (w zależności od lokalnej wymowy), czyli ?pasterze", to pół-nomadzi trudniący się hodowlą jaków. Rozwinięty w niewielkim stopniu nielegalny handel z Tybetem, tuż za przełęczami, przynosi całkiem niezły zysk i pozwala zdobyć różne produkty spożywcze. Ludzie ci żyją przez większą część roku w czarnych namiotach wykonanych z sierści jaków, ale posiadają także domy z kamienia, które służą im za schronienie w zimniejszych miesiącach, tam też przechowują cały swój dobytek.
Scroll to top