DJ-ImageSlider

  • nowe-1.jpg
  • nowe-10.jpg
  • nowe-14.jpg
  • nowe-22.jpg
  • nowe-23.jpg
  • nowe-25.jpg
  • nowe-27.jpg
  • nowe-28.jpg
  • nowe-3.jpg
  • nowe-31.jpg
  • nowe-37.jpg
  • nowe-38.jpg
  • nowe-41.jpg
  • nowe-43.jpg
  • nowe-45.jpg
  • nowe-48.jpg
  • nowe-5.jpg
  • super-foto-10.jpg
  • super-foto-109.jpg
  • super-foto-111.jpg
  • super-foto-113.jpg
  • super-foto-115.jpg
  • super-foto-116.jpg
  • super-foto-12.jpg
  • super-foto-121.jpg
  • super-foto-127.jpg
  • super-foto-129.jpg
  • super-foto-13.jpg
  • super-foto-131.jpg
  • super-foto-133.jpg
  • super-foto-134.jpg
  • super-foto-137.jpg
  • super-foto-138.jpg
  • super-foto-144.jpg
  • super-foto-145.jpg
  • super-foto-146.jpg
  • super-foto-147.jpg
  • super-foto-148.jpg
  • super-foto-151.jpg
  • super-foto-152.jpg
  • super-foto-153.jpg
  • super-foto-156.jpg
  • super-foto-157.jpg
  • super-foto-161.jpg
  • super-foto-163.jpg
  • super-foto-164.jpg
  • super-foto-165.jpg
  • super-foto-166.jpg
  • super-foto-167.jpg
  • super-foto-168.jpg

Rezerwacja

Galeria

Bhutan - mapa

Geografia Bhutanu

Geografia Bhutanu

DSCN8676Wielowiekowa izolacja Bhutanu wynika w dużej mierze z warunków geograficznych. Kraj ten, położony między Indiami a Chinami (autonomiczny region w Tybecie) (88°45' do 92°10' długości wschodniej; 26°40' do 28°15' szerokości północnej), rozciąga się na powierzchni 38 398 km:, tworząc coś w rodzaju ogromnych schodów pomiędzy wąskim pasem ziem na południu (wys. 300 m) a wysokimi szczytami Himalajów na północy (wys. ponad 7000 m). Według spisu z 2005 roku Bhutan zamieszkuje 634 972 mieszkańców, gęstość zaludnienia wynosi zatem 16 osób/km kw. Wskaźnik przyrostu szacuje się na około 5,5% rocznie, a PNB w 2007 roku na 1400 USD na jednego mieszkańca - najwyższy w całej Południowej Azji.

Widać więc ogromną poprawę w stosunku do roku 1961, kiedy to PNB wynosił 51 USD.
Trzy piąte ludności (około 60%) utrzymuje się jeszcze z rolnictwa i hodowli, ale od połowy lat 80. liczba ta zaczęła szybko maleć wraz z pojawieniem się burżuazji, którą tworzyli najpierw urzędnicy i kupcy, a od połowy lat 90. pracownicy prywatnego trzeciego sektora, który jest wspierany przez rząd.

Warunki geograficzne
DSCN8834Południowe pogranicze, pierwsze zbocza Himalajów (wys. 300 do 1600 m), a także doliny w środkowej części kraju (wys. 1100 do 2600 m) to najbardziej zaludnione i zarazem najbardziej urodzajne regiony. Do lat 60. doliny te były trudnodostępne od strony południowej, gdyż za równiną wznosiła się do wysokości 2000 m bariera górska, którą przecinały wąwozy porośnięte dżunglą przez co podróż była długa i niebezpieczna. Trzeba było pięciu dni, by pokonać odległość stu kilometrów, jakie dzieliły stolicę Thimphu od Buksa Duar na granicy z Indiami.

Paradoksalnie aż do chwili zamknięcia granicy z Tybetem w 1959 roku, w Himalajach Wysokich istniały w wielu miejscach łatwo dostępne przełęcze (czasem nawet w zimie), a sięgające VII wieku kulturowe i gospodarcze kontakty między tymi dwoma krajami były bardzo rozwinięto. W pierwszej połowie XX wieku niektóre mniej strome regiony zostały wykarczowane przez ludność pochodzenia nepalskiego, która nie bała się takich wysokości. Zbudowano również drogi bite łączące północ z południem: w 1962 roku między Thimphu a Phuncoling na zachodzie, a w 1963 roku między Traszigangiem a Samdrup Dżokhar na wschodzie.
Scroll to top